ترلان ملك جاني

اینجا دخترا حسابی دارن پدر مامان نوشین و در می آرن. آخه تقریباْ ۳ ماه نبود و هممون خیلی دلتنگیم . اینم از عواقب دلتنگی . بابا محمد و دایی خیلی برا تولدم زحمت کشیدن . تقریباْ همه کارا رو بابا جونم کرده. خسته نباشی بابایی... اینم میز تولدم بود... یه تولد رنگارنگ رنگین کمونی ....  از غفلت عکاس استفاده می کنم و چندتا شکلات خیلی خونسرد بر می دارم ... لالالالالااا اینم روژان جون و کیانا جونم هستن . خیلی دخترای خوبی هستن ولی نمی دونم چرا اینقدر همدیگرو کتک زدن اونروز ... کیک تولدم! بعد از تولد اینقد خسته شده بودم که گلاب به روتون هی عق زدم ! یک ساعت خوابیدم حالم جا اومد و دیدم بادکنکا رو دارن جمع می کنن ... چه حالی کردی...

نوزادان متولد شده میل به مکیدن دارند. بعضی از آنها حتی قبل از تولد انگشتان و شست خود را می مکند. جدای از مسئله تغذیه ، مکیدن روشی برای آرام شدن می باشد، مکانیسمی آرام، راحت و آشنا با دنیای جدید. اما سئوالی که این جا مطرح می شود این است که آیا پستانک به راستی برای کودکان مفید است؟ اگر چه پاسخ به این سوال هنوز مشخص نیست، اما متخصصان اجازه استفاده از آن را در اولین سال تولد نوزاد بدون مانع می دانند. مزایا  برای بعضی کودکان استفاده از پستانک، روشی رضایت بخش در فاصله بین شیردهی می باشد. مزایایی که برای این کار در نظر گرفته شده عبارتند از:   1- پستانک ، کودکان بی قرار را آرام می کند. بعضی از نوزادان با مکیدن چیزی آرام می شوند. 2- پستانک ر...

  ...

ترلان خانم مثل همه بچه های دیگه عاشق کنترل تلویزیونه ... ولی یه فرق با بچه های دیگه داره .. اونم اینه که اصلاْ اونارو پرت نمی کنه ... آروم میگیره به طرف تلویزیون بعد هی به مامانش نگاه میکنه ... یعنی چرا این عوض نشد .. یه مهارت دیگم داره که سر ۳ ثانیه در پشت کنترل رو باز می کنه ... راستی این ترلان خانم خیلی محتاطه ... وقتی می خواد بشینه اول یه دستشو آروم میاره پایین و اون یکی دستش و ول نمی کنه تا این یکی به زمین برسه ... عین پیرزناااا ... ووووووووووووووووی دلم تنگ شد واست قربونت برم ...

این دومین  عیدی که من دارم تجربه می کنم . البته پارسال خیلی کوچیک بودم .فقط ۲ ماهم بود . ولی امسال واسه خودم خانمی شدم ... چند روز قبل از این ایام که بهش عید می گفتن مامانم با زهرا خانم حسابی مشغول یه کارایی بودن که بهش می گفتن خونه تکونی . به نظر من که خیلی کار مسخره ای بود . چون هی اسبابها رو درمی آوردن و دوباره می ذاشتن سرجاش بعدش هم هی غر می زدن که خسته شدیم ! ولی برا من که بد نشد . این وسط حسابی کیف کردم و همه چیزو به هم ریختم . تازه با بلوزهای مامانم گردگیری می کردم ( که از خداشون باشه! ) یه روزم عمه سمانه آمد خونمون باقلوا درست کردن. تازشم من خیلی دوست داشتم . خیلی گاگای خوبی بود . یه شب منو خوابوندن گفتن فردا که پاشی سال ...

این چند روزه ما اصلاْ حال و روز خوبی نداشتیم . من مریض شده بودم . شب ۵ شنبه بود که مامانم دید خیلی بد دارم نفس می کشم . بدوبدو رفته بابا جونم هم ورداشته آورده منو از خواب ناز بیدار کردن تازه فهمیدن که من چقدر تب دارم! ولی چون خیلی بد نفس می کشیدم مامانم هول کرد و زودی منو بردن بیمارستان پارسیان . ساعت ۴ صبح بود و من از اینکه اونوقت صبح بیدار بودم کلی هیجان زده شده بودم و مریضیم به کلی از یادم رفته بود. تو بغل مامانم نشسته بودم و هر کی از بغلم رد می شد سریع یه چیزی براش تعریف می کردم ! تمام بیمارستان رو هم برا مامان جونم تفسیر کردم . خلاصه بعدش رفتن پیش مامانی تا مامانم و بابام برن تعویض پلاک . این دو سه شبه هم اصلاْ نمی تونم بخوابم. آخه بلد ن...

ترلانکم روز ۲۹ بهمن ۸۹ جمعه بود . دو قدم برداشت . خودش اینقدر ذوق کرده بود که فکر کنم از هیجان نتونست ادامه بده . کاشکی آدما این اولین ها یادشون می موند. من خودمو که یادم نمی آد ولی این فرشته کوچولو رو که می بینم می فهمم که خیلی ذوق داره . اون لرزش  دستاش تو هوا ُ نفس نفس زدنهاش ُ تکونهای اضافی که تو پاهاش می ده و ... تازه وقتی یادش می افته که خودش وایستاده زانوهاش ضعف می ره و خندش می گیره .... خیلی جالبه... آدما واقعاْ هرکدوم یه پدیده خارق العادن...